Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Trispodes moved to new web site

This blog is no longer updated

We have moved to a new web site www.trispodes.gr visit us and stay tunned!!!

Το site μεταφέρθηκε σε νέα διεύθυνση www.trispodes.gr επισκεφθείτε μας και μείνετε συντονισμένοι.




Σάββατο, 5 Ιουλίου 2014

Kamui tips ενημέρωση

Με μεγάλη ευχαρίστηση παρευρεθήκαμε σήμερα στην ενημερωτική συνάντηση που μας παραχώρησε ο ιδρυτής και ιδιοκτήτης της εταιρείας πετσιών Kamui tips κύριος Masato Hiraoka στις εγκαταστάσεις της εταιρείας Σιβισσίδη. Στην συζήτηση όπως εξελίχθηκε ενημερωθήκαμε για το όραμα της εταιρείας Kamui και για την συνεχή επιμονή της να επενδύει σε έρευνα και ανάπτυξη ώστε να παράγει με μεγαλύτερη ακρίβεια σταθερά ποιοτικά προϊόντα τα οποία να εξασφαλίζουν όσο το δυνατό την μεγαλύτερη σιγουριά για αυτόν που τα επιλέγει. Δεν επικεντρωθήκαμε στο πιο πετσάκι είναι καλύτερο, αφού αυτό είναι μια προσωπική επιλογή, σκληρό, μεσαίο ή μαλακό αλλά στην λεπτομερή διαδικασία με την οποία παράγονται και ελέγχονται ποιοτικά. Ο Masato απάντησε σε κάθε τεχνική μας ερώτηση με ακρίβεια, όπως επίσης και πως να ξεχωρίζουμε τα γνήσια Kamui tips τα οποία έχουν έναν στρογγυλό κόκκινο ή πράσινο κύκλο και ένα σειριακό αριθμό σφραγισμένο στην μια τους επιφάνεια. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό όπως μας ανάφερε είναι ότι για αυτόν που θα επιλέξει πετσάκι Kamui είναι πως ο χρόνος ο οποίος χρειάζεται το πετσάκι να σταθεροποιήσει την συμπεριφορά του από την στιγμή που θα κολληθεί είναι πολύ μικρός σε σχέση με τον ανταγωνισμό.
Τεμπεσίρι Kamui 0.98 και Kamui 1.21, 98 πειράματα για να καταλήξουν στο πρώτο και άλλα 23 (σύνολο 121) για να καταλήξουν στο δεύτερο. Το μεν Kamui 0.98 δίνει μεγαλύτερη τριβή και περισσότερο φάλτσο στην μπάλα χωρίς να χρειάζεται να βάζουμε πολλές φορές τεμπεσίρι πάνω στο πετσάκι, ενώ το δεύτερο Kamui 1.21, για όσους έχουν την τάση εγκεφαλικά να βάζουν τεμπεσίρι πολλές φορές μέχρι να εκτελέσουν μια καραμπόλα μειώνει την τριβή και την φθορά του τεμπεσιριού. Συμπερασματικά το Kamui 0.98 δίνει άμεσα περισσότερο φάλτσο, κάτι που πιστοποιήσαμε και μόνοι μας στο video με κάμερα υψηλής ταχύτητας που μας έδειξε ο Masato (high tech proof!!!).
Όσοι θέλετε να ενημερωθείτε και να ρωτήσετε περισσότερα τον ίδιο θα παρευρίσκεται μέχρι και την Δευτέρα στα events που διοργανώνει η εταιρεία Σιβισσίδη (υπάρχει σχετική ανάρτηση).


Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

SIVISSIDIS BILLIARDS - KAMUI Challenge

Παίξτε μπιλιάρδο με τους πρωταθλητές, κάντε μαθήματα, ρωτήστε τους ειδικούς και λάβετε δώρα! 

Η εταιρεία Αφοι Σιβισίδη Αβεε, στοχεύοντας στην καλύτερη προώθηση του μπιλιάρδου στην Ελλάδα, παρουσιάζει το
SIVISSIDIS BILLIARDS - KAMUI Challenge (Athens, 3-7 July 2014)

Το SIVISSIDIS STARS ON TOUR “Learn from the Best” είναι ένα ήδη επιτυχημένο πρόγραμμα της εταιρείας μας στην προώθηση αθλημάτων, προπόνησης παικτών και παρουσίασης αγώνων. Πραγματοποιείται κάθε χρόνο, έχει πολύ μικρό κόστος και απευθύνεται σε όλους τους λάτρεις του χώρου. Πλέον καθιερώνεται και στο μπιλιάρδο και καλούμε όλους τους παίκτες, κάθε επιπέδου/κατηγορίας να συμμετάσχουν.

Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε 4 διαφορετικές αίθουσες στην Αθήνα:
Daily’s Ελληνικό,
Πρεσβεία Κηφισιά,
Hill-Hill Ζωγράφου,
Different Λ.Αμφιθέας.

Καλεσμένοι είναι δύο μεγάλα ονόματα του μπιλιάρδου, οι οποίοι έρχονται από Ιαπωνία και Αμερική για να μοιραστούν τις γνώσεις τους με τους Έλληνες παίκτες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τεχνικές πληροφορίες για το παιχνίδι (μαθήματα), και τον εξοπλισμό (πετσάκια), όπως και αγώνες επίδειξης .

Αναλυτικά, ο πρώτος καλεσμένος μας είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Kamui, ο οποίος σχεδιάζει και κατασκευάζει τα γνωστά πετσάκια, τα οποία αντιπροσωπεύει η εταιρεία μας . Θα είναι μαζί μας όλες τις ημέρες για να εξηγήσει από κοντά σε οποίον επιθυμεί τα μυστικά επιλογής κατάλληλου πετσιού και συντήρησης του. Ποιο πετσάκι να επιλέξω? Απλό ή πολύπατο? Καφέ ή μαύρο? Πολύ μαλακό, μαλακό, μεσαίο ή σκληρό? Πως επηρεάζει το παίξιμό μου? Είναι το Kamui μου αυθεντικό? Για απαντήσεις σε ανάλογα ερωτήματα, είτε είστε παίκτης αμερικάνικου, γαλλικού ή snooker, ελάτε στις αίθουσες που θα γίνονται οι εκδηλώσεις και μιλήστε μαζί του (θα υπάρχει δυνατότητα μετάφρασης). Ο Ιάπωνας ειδικός θα είναι στις αίθουσες μπιλιάρδου Πέμπτη 3/7, Παρασκευή 4/7, Κυριακή 6/7 & Δευτέρα 7/7 , ενώ το Σάββατο πρωί 5/7 θα βρίσκεται στο κατάστημα της εταιρείας μας, στο κέντρο της Αθήνας ( Αφοι Σιβισίδη, Αγ.Κωνσταντίνου & Γερανίου 45 Ομόνοια, 210-5240842). Σε αυτή την εκδήλωση δεν υπάρχει κανένα κόστος συμμετοχής, ούτε απαιτείται αγορά προϊόντος. 

Μαζί του, επίτιμος καλεσμένος της εταιρείας μας, ο Νο.1 παίκτης στην παγκόσμια κατάταξη και παγκόσμιος πρωταθλητής 9ball, Θόρστεν Χοχμαν (Thorsten Hohmann). Ο πρωταθλητής θα κάνει μαθήματα σε όσους επιθυμούν (στην Πρεσβεία και στο Hill-Hill) και θα συμμετάσχει σε αγώνες. Αγώνες θα γίνουν τόσο με τους καλύτερους Έλληνες παίκτες (Different, Hill-Hill και Daily’s) όσο και με παίκτες χαμηλότερης κατηγορίας (Πρεσβεία). Έτσι ακόμα και οι παίκτες χαμηλών κατηγοριών θα έχουν την δυνατότητα να παίξουν μαζί του. 

ΠΛΟΥΣΙΑ ΔΩΡΑ KAMUI & LUCASI ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ 
  1. ΔΩΡΟΕΠΙΤΑΓΗ SIVISSIDIS BRONZE - ΑΛΛΑΓΗ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΥ ΠΕΤΣΙΟΥ KAMUI Όλοι οι συμμετέχοντες στο Sivissidis Stars On Tour, τόσο στα μαθήματα, όσο και στους αγώνες που θα πραγματοποιηθούν στο Daily’s, Presveia, Hill-Hill και Different, θα κερδίσουν αυτόματα χωρίς καμία άλλη υποχρέωση, μια αλλαγή αυθεντικού πετσιού Kamui, δώρο αξίας 25 Ευρώ. 
  2. ΚΟΥΠΟΝΙ ΚΛΗΡΩΣΗΣ SIVISSIDIS - ΣΤΕΚΑ LUCASI Όλοι οι καλεσμένοι στο Sivissidis Stars On Tour, τόσο οι συμμετέχοντες όσο και οι καλεσμένοι επισκέπτες/θεατές των εκδηλώσεων που θα πραγματοποιηθούν στα 4 μαγαζιά, θα λάβουν δικαίωμα συμμετοχής σε κλήρωση μιας στέκας Lucasi, την φίρμα που προτιμά ο παγκόσμιος πρωταθλητής & αντιπροσωπεύει επίσημα η εταιρεία μας. 
  3. ΔΩΡΟΕΠΙΤΑΓΗ SIVISSIDIS GOLD - ΠΕΤΣΙ, ΚΙΜΩΛΙΑ, ΑΞΕΣΟΥΑΡ KAMUI Για τους παίκτες, που θα παίξουν στο invitational τουρνουά του Different, εκτός από τα χρηματικά έπαθλα που προσφέρει το κατάστημα, τους περιμένουν ακόμα περισσότερα δώρα από την εταιρεία μας (πετσάκι, κιμωλία Kamui & αξεσουάρ Kamui), δώρο επιταγές αξίας έως 80 ευρώ. 
  4. ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ SIVISSIDIS Όσοι παίκτες προκριθούν στα τελικά των διάφορων αγώνων θα λάβουν δωρεάν αναμνηστικό μπλουζάκι της Sivissidis Billiards.

Τα δώρα θα δίνονται στους παίκτες προσωπικά, με δωροεπιταγή, την ημέρα που θα γίνεται η εκδήλωση, στο κάθε ένα μαγαζί. Αναλυτικά: 

Πέμπτη 3 Ιουλίου – Daily’s Café Billiards,
Πλατεία Ελληνικού, τηλ.210-9690275 Θα πραγματοποιηθεί challenge match μεταξύ του Θόρστεν Χόχμαν και του δικού μας Alex Kazakis, το οποίο θα προβληθεί μελλοντικά στην τηλεόραση. Ελάτε να γνωρίστε ένα καινούργιο χώρο μπιλιάρδου και απολαύστε την μεγάλη κόντρα. Περισσότερες πληροφορίες στο Daily’s Café Billiards 

Παρασκευή 4 Ιουλίου – Presveia Billiards Club,
Λ. Κηφισίας 265, Κηφισιά τηλ. 210-6230155 Αρχικά θα πραγματοποιηθούν μαθήματα σε γκρουπ (10 ευρώ συμμετοχή) και αργότερα ο παγκόσμιος πρωταθλητής θα παίξει εναντίων των τυχερών παικτών που θα προκριθούν από τα ειδικά τουρνουά που διοργανώνει ο Sarantopoulos Stratos τόσο στην Πρεσβεία, όσο και άλλα μαγαζιά. Επικοινωνήστε μαζί του για λεπτομέρειες. 

Σάββατο 5 Ιουλίου – Κατάστημα Αφοι Σιβισίδη ΑΒΕΕ,
Αγ.Κωνσταντίνου & Γερανίου 45, Ομόνοια, τηλ.210-5240989, 5240842 Όσοι δεν μπορούν να παρευρεθούν στα 4 μαγαζιά, αλλά θέλουν να γνωρίσουν τον ιδιοκτήτη της εταιρείας Kamui και να μάθουν γιατί τα πετσάκια και οι κιμωλίες τους θεωρούνται τα καλύτερα στον κόσμο, μπορούν να το κάνουν το Σάββατο πρωί, 10:00-13:00 στο κατάστημα της εταιρείας μας. Δεν υπάρχει κανένα κόστος συμμετοχής, ούτε απαιτείται αγορά προϊόντος. 

Κυριακή 6 Ιουλίου – Ηill-Hill Billiards Club,
Λ.Παπάγου 32, Ζωγράφου, τηλ.210-7798623 Το Hill Hill διοργανώνει προκριματικά, 4 ειδικά τουρνουά 16 θέσεων (10 ευρώ συμμετοχή και αυτόματα όλοι οι συμμετέχοντες στα 4 τουρνουά θα πάρουν δωροεπιταγή αξίας 25 ευρώ, για αλλαγή πετσάκι Kamui). Από τις 4 δεκαεξάδες οι 4 καλύτεροι θα κερδίσουν μια θέση για την εκδήλωση της Κυριακής 6 Ιουλίου. Εκεί θα έχουν δωρεάν μαθήματα σε γκρουπ από τον Χοχμαν και αργότερα θα μπορούν να παρακολουθήσουν challenge match μεταξύ του παγκόσμιου πρωταθλητή και του ιδιοκτήτη του Hill Hill, Nick Malaj.

Δευτέρα 7 Ιουλίου – Different Billiards Club,
Λ. Αμφιθέας 101, τηλ.210-9822532 Το Different διοργανώνει Invitational τουρνουά με συμμετοχή του παγκόσμιου πρωταθλητή και επτά από τους καλύτερους Έλληνες παίκτες. Μοιράζονται χρηματικά έπαθλα 1.200 ευρώ. Επιπλέον όλοι οι συμμετέχοντες θα πάρουν δώρα από την εταιρεία μας αξίας έως 80 ευρώ (αλλαγή πετσάκι, κιμωλία & αξεσουάρ Kamui). Ελάτε και παρακολουθήστε τους καλύτερους ενάντια στον παγκόσμιο πρωταθλητή.
Επίσημα τραπέζια της διοργάνωσης είναι τα μοντέλα Sivissidis Olympic Pro (Different, Hill-Hill) και Sivissidis Black Diamond (Daily’s, Presveia).

Υπεύθυνοι για τις ώρες διεξαγωγής των εκδηλώσεων, του κόστους συμμετοχής και των τυχών χρηματικών επάθλων είναι οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων. Επικοινωνήστε μαζί τους, ή με την εταιρεία μας, συμμετάσχετε στο Sivissidis Stars On Tour, ή ελάτε να παρακολουθήσετε και κερδίστε γνώσεις και δώρα.

Αφοι Σιβισίδη Αβεε, Γερανίου 45, Αθήνα, 210-5240989

Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

STARS ON TOUR "Learn from the Best"


Η εταιρεία Αφοι Σιβισίδη ΑBEE, στοχεύοντας στην καλύτερη προώθηση του μπιλιάρδου στην Ελλάδα, παρουσιάζει το


SIVISSIDIS BILLIARDS - KAMUI Challenge (Athens, July 2014)

Guest Star o παγκόσμιος πρωταθλητής 9ball, Thorsten Hohmann

Το ήδη επιτυχημένο πρόγραμμα της εταιρείας στην προώθηση αθλημάτων, προπόνησης παικτών και παρουσίασης αγώνων, τώρα και στο μπιλιάρδο. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν με διαφορετικό περιεχόμενο σε κάθε μια αίθουσα και είναι προσκεκλημένοι όλοι οι φίλοι του μπιλιάρδου.
Πλούσια δώρα περιμένουν όλους τους συμμετέχοντες. Περισσότερες πληροφορίες σύντομα.

Παρασκευή, 13 Ιουνίου 2014

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

The two faces of 1-cushion

By Bert van Manen
Yes, Jean Paul de Bruijn and Frédéric Caudron are currently the best players in the world, in that discipline. If you wanted to argue that they are the two best in history, you could make a good case. But we’ll talk about these gentlemen a bit later. The “two faces” also refers to 1-cushion itself, which is both beautiful and brutal. Here’s a little more about that enigmatic, unjust, sadistically difficult game.
One-cushion is enigmatic, because some good players, in either 3-cushion (the older brother) or balkline (the younger brother) don’t do very well in 1-cushion, and some slightly lesser players in either of the two other disciplines can hold their own.
One-cushion is unjust, not because poor shots get rewarded, but because good (or extremely good) shots sometimes get punished. The frustration factor can be sky-high.
One-cushion is sadistically difficult, because you need to keep all three balls in close proximity to each other and a corner, but the mandatory rail in every shot makes sure that with each point you make, you are ENLARGING the distance between the balls. You are your own enemy, your left arm is wrestling your right. You are trying to clip your toenails blindfolded while riding a bronco.
Okay, I am exaggerating. But if you think it is not all that hard: have you actually PLAYED 1-cushion on a full size match table yourself? I know for a fact that many 3-cushion players have never tried it, ever. Those who have, know what I am talking about. So often, when the balls are scattered across the table, there is no obvious 1-rail or 2-rail shot available to make your life any easier than it would have been in 3-cushion. And most 3-cushion solutions – even if you solve the problem - will not make the next shot any easier than the last one. A run of 4 can make you feel like you’ve climbed Everest. So that’s the “big” 1-cushion game. It’s not much easier than 3-cushion, really. What about the “small” 1-cushion game, the one you start to play if you succeed in nicely gathering the balls?
Take a look at the three diagrams in the picture.

In the first position, you have just “stolen” your last little 1-rail touch shot, and you need to now gather the balls again. Obviously, you prefer to do that alongside the short rail, but often you have to play this one over the length of the table. 
The second position is the result you hope and try for. 
The third position is the result, when you play the shot ALMOST to perfection. You instantly wish you had not tried so hard.

This is what I mean, by “the two faces of 1-cushion”. Perfection is good. Margins are good. Anything in between will kill you. The slightest error in judgment, a very well hit shot that is not quite 100 %, can send you to your chair. So why not settle for margins all the time? Forget about perfect position, just play the balls to “a favorable area” and hope for the best? Good luck with that, if you make it to 5 average with that game plan, you are a miracle worker.
Not even 10 average will get you anywhere in 1-cushion these days, and if you make it to 10.00, you are a hero in my book. Caudron and de Bruijn have both played tournament averages between 20.00 and 30.00 in 1-cushion, which I think compares to something like 2.200 and 2.800 in 3-cushion. They are truly ahead of the rest of the world in that respect, I can’t think of anyone (not even the very, VERY strong 1-cushion player Torbjörn Blomdahl!) who is in their league. So what a few days we are in for, when De Bruijn and Caudron will play the ultimate 1-cushion battle this June. From the 27th to the 29th, they will play to 1500 points, divided into 10 sessions of 150 points. The event will take place in “Salpho”, the room in Malle, Belgium Fred co-owns, and Kozoom will stream every session.
The Dutchman and the Belgian have a different style, yes. But it is not miles apart, and they are certainly closer than Ceulemans and Dielis used to be, in the days of old. (Remember that? Dielis almost always played the higher tournament average, and Ceulemans usually won the title). Both Caudron and de Bruijn are expert problem solvers when the balls are all over the place, both have the technical skill and finesse to play the “millimeter-game”. I expect to see more twenty and zero and forty and zero and sixty from Caudron, and more five and zero and fifteen and zero and ninety from de Bruijn, but I could be so wrong. Not about this though: you have to watch it, even if you are a 3-cushion player who has no intention of broadening his horizon. It will be entertaining, it will be educational, it will be as historically significant for billiards as the Juanjo Trilles Challenge was (the 600 pt match between FC and DJ in the summer of 2012).
I am so looking forward to these three days. This battle will be decided at the table AND on the chair, where both players will spend a lot of time. Playing 1-cushion as well as it can possibly be played, I see a slight advantage for JP. Staying loose, positive and confident, nobody can match FC in that respect. A superb billiard player will win this, and a superb billiard player is going to lose with his head held high.

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

There’s no such thing as good ugly 3-cushion.

By Bert van Manen
You can’t win any prizes in our sport for having a stylish game. If you make the points, the referee will count them, regardless of your technique. But I can't help myself: I usually root for the player who makes the game look good.
Many things can ruin the “look” of your play, and when I say “things”, I am referring mostly to body parts that move. If you watch beautiful 3-cushion, you always see a cue moving and a player standing still. And even that cue moves in minimalist fashion: back and forth only, straight as an arrow. It will not move up and down, it will not go sideways. Watch just a few minutes of an old Raymond Ceulemans match on YouTube, and you know what I mean. Feet planted, body frozen, left hand like a rock. He taught us all.
In the German, Belgian and Dutch leagues where I’ve played, there are hundreds of players with proper technique - many better or prettier than mine - but also a few dozen who make a mockery of sound billiard basics. They move their head on the shot, or their hip, or lift their bridge hand too early. Knees are bent during the warm-up strokes, but the body comes upright while the shot is being played. The cue sometimes approaches the ball from up and left, but gets hooked into it low and right. And finally: you would not believe what some people do with their cue in the seconds after the hit, with referee and spectators in actual physical danger. I have wondered at times: do these people know it’s a billiard cue? Or do they think they are wielding a hockey stick? The other day, I saw a guy with the longest rubber grip on his cue that I’ve ever seen, it covered 90 % of the butt. There was about 4 inches of wood left at the back, which was where he held his cue when he played. Chalk would never be this Einstein’s problem: there was plenty of it on the side of the ivory ferrule that held the tip. Good thinking.
Many years ago, an older gentleman in my club used to end the stroke of every draw shot by pressing his tip on the table and then pulling it back over the cloth, with a little pretzel-like twist in that motion. The sound it made still haunts me. After he had played a game, the billiard had 25 large blue commas on it. The man passed on in the nineties and I don’t think any of his family read this column, so I can safely say now that I hated him with a passion, and wanted to have him persecuted for “crimes against cloth”. I did enjoy his eardrum-piercing miscues though, because he would always reach for another shaft, which gave me the chance to say: “Not your fault. Definitely a bad shaft”.
Some of these Wayne Gretzky’s with a cue (I lost to one, just a few weeks ago) can somehow become proficient players, 0.6 or even 0.8. But that is about where it ends. If you want to get to 1 average or over, you’ll have to discipline your body, and get rid of all the unwanted movement. Proper technique is what you fall back on, when the pressure is high. Frédéric Caudron and Dick Jaspers will ALWAYS be able to hit an object ball wafer-thin from distance, no matter if it’s in practice or at 38 -39 in a World Cup. The undisciplined players will stumble and fall then and there. Their arm lacks the strength that only comes from endless repetition. The great 3-cushionists are like ballet dancers or Circe du Soleil artists or ninjas. Some things, they can do to perfection in their sleep.
Better-looking 3-cushion is almost always better 3-cushion.
Look at the new wave of Korean players, who all seem to be able to take the 1.5 hurdle and make it look easy. (Why do many European talents get to 1.3 / 1.4 and then stop progressing? I honestly wish I could say something meaningful about THAT). Sung Won Choi, Jae Ho Cho, Jung Han Heo, not robots at all, they have a distinctive style of their own. But all are technically immaculate. Choong Bok Lee can do the subtlest things with his stroke, like Zanetti. Dong Koong Kang does not even HAVE a stroke, he has a nuclear power plant fitted into his right arm. Kyung Roul Kim, not the prettiest Korean to look at, but he has discipline in spades. A shot that needs to be dangerously close to the kiss to make (but just out of it)? He’s your man.
There IS no ugly 3-cushion in the World Cup main tournaments. All the players with bad stance, bad stroke or bad habits otherwise have hit their individual ceiling before they get that far. The game itself has been the teacher here, and the game is a selection committee as well. Access denied, if you have neglected your technique. Alexander Salazar from Colombia and Glenn Hofman from the Netherlands and Quyet Chien Tran from Vietnam, just to name a few, are approved, they are in. With different posture and a different style maybe, but they have understood the nr. 1 requirement of the game: stand still and stroke straight.

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Book: "The Blomdahl era" by Bert van Manen

"The Blomdahl era" "Η εποχή του Blomdahl", το βιβλίο του Bert van Manen που θα κυκλοφορήσει αυτόν τον Ιούνιο. Ο συγγραφέας χωρίς να εξαιρεί το πόσο σημαντικοί είναι και οι υπόλοιποι μεγάλοι παίχτες τα τελευταία 30 χρόνια, θεωρεί πως ο Blomdahl είναι ο φυσικός συνεχιστής του Raymond Ceulemans και της εποχής του. Έχει καινοτομήσει στο παιχνίδι και έχει ανεβάσει τον πήχη. Κανείς δεν έχει πλησιάσει της 42 World Cup νίκες του.

Στο βιβλίο θα βρείτε μια δεκασέλιδη συνέντευξη για την καριέρα του και τους αντιπάλους του, πρώτα με τον Raymond Ceulemans, και αργότερα με τον Dick Jaspers και τον Frederic Caudron.

Επίσης θα βρείτε ιστορία όσο αφορά τις τρίσποντες: αποτελέσματα από κάθε World Cup, και κάθε Παγκόσμιο Πρωτάθλημα από το 1986 μέχρι και σήμερα, όπως επίσης και αποτελέσματα από το "Crystal Kelly", το "Agipi" και την "Viersen"

Επειδή όλοι θέλουμε να βελτιώνουμε το παιχνίδι μας, στο βιβλίο συμπεριλαμβάνονται διαγράμματα φάσεων για τον προχωρημένο παίχτη όπως επίσης και άρθρα συμβουλών ανάπτυξης του παιχνιδιού.

Το βιβλίο είναι περιορισμένης έκδοσης, όσοι θέλετε να το αποκτήσετε μπορείτε να το παραγγείλετε από http://www.bertvanmanen.nl με κόστος 29,95€ και μεταφορικά 12€.

Ωστόσο για παραγγελίες από Αθήνα είναι δυνατόν για γίνει μαζική αποστολή στο Trispodes.gr και να μειωθούν τα μεταφορικά πολύ περισσότερο. Στην ιστοσελίδα υπάρχει φόρμα επικοινωνίας για αυτόν τον σκοπό και ο εκδότης θα επικοινωνήσει μαζί σας για το συνολικό κόστος.

Ένα βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από την βιβλιοθήκη του σύγχρονου αθλητή τρίσποντου μπιλιάρδου!

Σάββατο, 5 Απριλίου 2014

Too much of a good thing

By Bert van Manen
Give me a couple of minutes, and I can come up with fifteen or twenty names of famous chess players. Not for the life of me, could I produce the name of even a single chess CLUB. Most outsiders will feel the same about billiards: the man in the street will have heard of Caudron and Jaspers, but if he himself does not play billiards, the chance is about zero that he knows which club(s) they play for. Like chess, 3-cushion is a highly individual affair.
And yet, here in Western Europe we spend most of our billiard-playing time in the leagues, not in individual tournaments. We are so used to our teams of four players, two tables, comparable playing strength, no handicaps. It conveniently fills an afternoon or an evening, you referee each other’s matches, it’s a social event as well as a sport. The formula works so well, it is the going system in The Netherlands, Belgium, France, Germany, Denmark, Italy, Austria and probably a dozen more countries. In the USA, players are spread so much thinner and travel distances limit the possibility of league play. For us, those 11 home and 11 away games are the meat & potatoes of our billiards diet.
Last week, a press release came out, and it effectively announced the winner of the Belgian and Dutch leagues, for the season 2014 – 2015. In an economy where sponsors are hard to find, a business man (installations firm) stood up and announced that he had signed Frédéric Caudron, Dick Jaspers, Eddy Merckx and Jean Paul de Bruijn to form a team in both leagues. This of course reduces the chances of the other 11 teams in both countries to nil. If the best player of the opposing team can’t beat your third-best player, you might as well settle that match over the phone. Just hand over the Cup now, it is a done deal.
I have not heard from enough Belgians to know what the reactions were in billiard circles there. But in the fine Dutch tradition of always preferring complaint over applause, response was mostly negative in the Netherlands. “This will chase away the other, smaller sponsors.” “This is the end of our Eredivisie.” “Nobody will come and watch the other teams play anymore.” Just some of the comments I have heard. Even the players themselves caught some flak: “They should not have done this, they know we want them to play against each other, not together.” What should these four guys have done when presented with the opportunity to make (part of) a living, I ask? Draw straws?
Personally, I don’t think this news is so bad. The bottom half of the teams from this season found sponsors, even though they never had a chance at the title. Nothing really changes there. We’ve had super teams before: remember Hanze Catering, with TB, DJ, Horn and van Erp? That was not the “end of our Eredivisie”, and this won’t be either. It may even be a new impulse, attract some media attention, start a buzz, who knows? 
For context, here’s a snippet of history. Why have we never had a team in the Dutch Eredivisie with three or even four international players, you may ask? The van Wanrooij team had Blomdahl and Sayginer, later Blomdahl and Sanchez, with two Dutchmen (van Wanrooij and Weijenburg, later van Erp). The Crystal Kelly team had Caudron and Ceulemans, with two Dutchmen (van Kuijk and Gieskens, later Burgman. ISMS had Nelin and Carlsen, with two Dutchmen, Jaspers and Habraken. Some 15 seasons of brilliant league play and high quality play-off matches we’ve had, and we owe at least some of that to Joop van Oosterom. See also:http://www.bcdedeken.be/pages/sub/66965/Eighteen_golden_years.html

When the teams first started hiring players from abroad, van Oosterom said: two Dutch players in every team, agreed? It was a gentleman’s agreement, but everybody knew he would retaliate hard if anyone broke it, he had hinted at that. By hiring TB, DJ, SS and DS, for example. It’s amazing, the things you can get done if you have a couple of billion. It was only years later, that the KNBB (Dutch federation) made official rules against hiring more than two players from abroad. It’s a good common sense rule, even though it would never hold up in court, with EU rule saying we have free traffic of goods and services.
And here we are, with the two best Belgians (double world champions together) and possibly the two best Dutchmen in the same team. I am not complaining, and I will go watch them whenever I have a chance. But I am rather skeptical about the sustainability of this venture. The new sponsor may be affluent, I don’t know the man. But he’s no billionaire, barely a multi-millionaire from what I hear. And more importantly: what is the return on his considerable investment, what’s in it for him? The most expensive front row seats in the history of billiards, is what he’s bought. Hanze Catering did not make it through its second season, and my gut feeling is, neither will this team. Trust me, it’s not what I hope, it’s what I fear.

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

The Greek Consensus (EN)

[Η ανακοίνωση στα Ελληνικά είναι στο παρακάτω post]

The indisputable gap in the Greek carom billiards community, which was created after the suspension of the IBT Hellas activities, drove a group of players and club owners to a table in order to discuss possible solutions for the future of carom billiards in Greece.

The primary subjects that were put on that table meeting were:
  • The unity of carom billiards on the whole Greek territory in both competition and communication level amongst all parties.
  • The re-launch of the Team-Club competition between clubs under no restriction in number of competitors, in an attempt to raise participations and not to exclude anyone.
  • A single and unified competition calendar that would include the great majority of the events that all shall follow.
  • The launch of a bilingual (Greek-English) website that will inform, advertise, and promote carom billiards in Greece.

In order for this attempt to succeed it is of paramount importance that all parties that represent players, club owners, and traders come in a consensus.
The key parameter in this success lies on the solid fact that this time the steering committee that will run the whole process shall not be consisted by members that belong in one of the following parties; high rank players, club owners or billiard traders either. Proposals are always welcome from every party that one could represent; unluckily the past has proven that those people on such positions are more or less biased on decisions. It is also vital that the whole steering committee will be flexible, act spontaneous and administer substantially the whole process of carom billiards without wasting time in non-sense meetings like those experienced in the past. Therefore it was decided that the constitution and selection of the committee members will solely depend on the ONE PERSON to whom the whole body will be assigned after a democratic selection process.

The new substantial carom billiard body that will be created will carry the name

Greek (or Hellenic) Billiard Union

It was also decided from all the participants that this announcement will be published at www.trispodes.gr as a reference, and that will be shared through Facebook and other social media in order that everyone interested is informed.

Below are the names of the participants that consented at that meeting.

Avraam Dadoros (player)
Nikos Tremoulis (player)
Nikos Polychronopoulos (player and club owner, current Greek 3C Champion)
Manos Chalkiadakis (player)
Stelios Pentazos (player)
Giannis Savopoulos (player)
George Fillinis (player)
Giannis Papadakis (player and club owner)
Dimitris Kalantzis (player)
Vaggelis Maroulis (player)
Thanasis Karalias (player)
Vassilis Papazachariou (player)
Kostas Bartzokas (player)
Vaggelis Sarakinos (player)
Thanasis Mixalis (player and club owner)
*John Antoniou (player)
*Vaggelis Moulos (player and club owner)

*Those were informed in person and agreed as well.



The Greek Consensus attempt (GR)

[English version of the post to follow soon]

"Η Ελληνική προσπάθεια Κοινής Συναίνεσης"

Μετά το αδιαμφισβήτητο αγωνιστικό (και όχι μόνο) κενό που δημιουργήθηκε στο μπιλιάρδο με την αναστολή λειτουργίας της IBT Hellas, μια ομάδα αποτελούμενη από παίκτες αλλά και επαγγελματίες του χώρου συναντήθηκε με στόχο την πιθανή εξεύρεση λύσης.

Οι αρχικοί στόχοι που τέθηκαν είναι:
  • Η ένωση του αγωνιστικού Γαλλικού μπιλιάρδου (όλων των παραλλαγών) σε όλη την Ελληνική επικράτεια (Αθήνα-Περιφέρεια) όχι μόνο σε αγωνιστικό αλλά και σε επικοινωνιακό επίπεδο.
  • Η επανεκκίνηση του διασυλλογικού πρωταθλήματος με κάποια συμβατή ονομασία και χωρίς περιορισμό αριθμού ομάδων από την κάθε έδρα, με στόχο την μεγαλύτερη συμμετοχή αθλητών και όχι τον αποκλεισμό τους.
  • Η δημιουργία ΕΝΟΣ αγωνιστικού ημερολογίου όπου θα περιλαμβάνονται όλες οι δυνατόν αγωνιστικές δραστηριότητες.
  • Η δημιουργία δίγλωσσης ιστοσελίδας (Ελληνικά-Αγγλικά) με σκοπό την ενημέρωση-διαφήμιση-προβολή για τα δρώμενα εντός και εκτός συνόρων, καθώς και την προσέλκυση-ενημέρωση ανθρώπων που αρέσκονται στο μπιλιάρδο αλλά δεν γνωρίζουν που αυτό βρίσκεται.

Για την επίτευξη αυτών των στόχων είναι απαραίτητη μια ευρεία "Συναίνεση" όλων των εμπλεκομένων αθλητών, καταστηματαρχών και εμπόρων.
Για την επίτευξη αυτής της συναίνεσης κρίθηκε απαραίτητη προϋπόθεση η μή τοποθέτηση όταν έρθει η ώρα σε ηγετικές θέσεις ή κέντρα λήψεως αποφάσεων κορυφαίων αγωνιστικά παικτών όπως και καταστηματαρχών. Πιστεύουμε ότι είναι χρήσιμες και καλοδεχούμενες οι προτάσεις τους αλλά από ότι το παρελθόν έχει δείξει το να ευλογεί ο καθένας τα γένια του και μόνο δεν οδηγεί κάπου και ο κίνδυνος αυτός πρέπει να αποφευχθεί.
Είναι απαραίτητη επίσης η ευέλικτη, γρήγορη και ουσιαστική διαχείριση της όλης κατάστασης και όχι το "χάσιμο χρόνου" σε συμβούλια, συνελεύσεις που δεν έγιναν λόγω αδυναμίας απαρτίας κλπ.
Για το λόγο αυτό αποφασίστηκε η επιλογή της ομάδας που θα δουλέψει για όλα αυτά να ανήκει σε αυτόν που (με δημοκρατικές διαδικασίες) θα ανατεθεί το εγχείρημα. Ο άτυπος αλλά πολύ ουσιαστικός φορέας που θα δημιουργηθεί θα φέρει την ονομασία

"Ελληνική Ένωση Μπιλιάρδου" 
"Greek (or Hellenic) Billiard Union"

Συμφωνήθηκε η ανακοίνωση αυτή να αναρτηθεί στο trispodes.gr και από εκεί να γίνει share στο facebook για ενημέρωση όσο δυνατόν περισσοτέρων ενδιαφερομένων. Θα ήταν πολύ χρήσιμο, απαραίτητο και γνώμονας για την συνέχεια ένα σύντομο και επώνυμο "συμφωνώ" ή "δεν συμφωνώ" σαν σχόλιο καθώς και αποφυγή αναλύσεων σε αυτή τη φάση.

Οι κάτωθι είναι όσοι συναποφάσισαν τα παραπάνω. Όσοι φέρουν αστεράκι ενημερώθηκαν προσωπικά και συμφώνησαν.

Δαδώρος Αβραάμ (αθλητής)
Τρεμούλης Νίκος (αθλητής)
Πολυχρονόπουλος Νίκος (αθλητής και καταστηματάρχης)
Χαλκιαδάκης Μάνος (αθλητής)
Πεντάζος Στέλιος (αθλητής)
Σαββόπουλος Γιάννης (αθλητής)
Φιλλίνης Γιώργος (αθλητής)
Παπαδάκης Γιάννης (αθλητής και καταστηματάρχης)
Καλαντζής Δημήτρης (αθλητής)
Μαρούλης Βαγγέλης (αθλητής)
Καραλιάς Θανάσης (αθλητής)
Παπαζαχαρίου Βασίλης (αθλητής)
Μπαρτζώκας Κώστας (αθλητής)
Σαρακηνός Βαγγέλης (αθλητής)
Μιχάλης Θανάσης (αθλητής και καταστηματάρχης)
*Αντωνίου Γιάννης (αθλητής)
*Μουλός Βαγγέλης (αθλητής και καταστηματάρχης)

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

The man who had to live up to his name

By Bert van Manen
Eddy Merckx did not go undefeated in Viersen 2014, Frédéric Caudron did. But “Fred” was the first to say that Belgium’s third world team title in a row was as much Eddy’s accomplishment as it was his. He added that Merckx had played the higher tournament average (EM 2.243 – FC 2.150, a world record 2.195 combined), while facing the toughest of the two opponents in all five rounds. I’ve sung the praises of Caudron on these pages many times, never did more than just mention Merckx. It’s about time I corrected that. Make no mistake, Eddy Merckx is not in the “we must also mention”- category. He is in the “absolute giants of the game”- category. I could watch him play for days, and never get bored. Here’s his story.
Eddy Merckx (4 Sept. 1968) can be called a late bloomer, even though his career took off with a bang in 1994. With almost no international experience at that time, he won a BWA Grand Prix in Backnang, Germany, beating Komori, Sang Lee, Willenberger and Jaspers. But it was not (yet) the start of a great career, it was just an early sign of things to come, much later. Merckx again won a tournament in 1997, in Hooglede, Belgium, where he beat Horn in the final. Then, a few more years of drought. The likes of Carlsen, Sanchez, Theriaga, and good old Ceulemans usually got the better of Merckx in 8th and quarter finals, or there was an unlucky 1st round draw against DJ or TB.
You could have asked yourself back then: is this guy really ambitious, or is he happy as a billiard room owner who freelances in the leagues and plays second fiddle to the stars? Unlike the other Belgians of his generation (Caudron, Forthomme, Leppens), he never played in Asia or America, which also slowed his progress on the ranking. There was a third place in 2001, in Lugo, Spain, as a losing semifinalist to Jaspers, then no international tournament victory until 2005, when in Barendrecht, Netherlands, he beat Caudron in the final. What he HAD done in the eleven years since “Backnang”, was firmly establish himself in the European leagues as one of the hardest-to-beat players. I remember Blomdahl looking at his 22-match schedule for the Dutch “eredivisie” season of 1996/1997, pointing at the home and away games against Jaspers and Merckx, saying: “those are the four I could lose”. If you consider that TB was about 1.7 at that time and Merckx was around 1.3, he got a lot of respect from the Swede even then. As for his ambition, there was no lack of it, and the world would find out.
I’ve heard people say that he got on the right track as a billiard player after his spectacular weight loss. It’s not true: he lost all the excess pounds as early as the mid-nineties, and I salute him for it. But his rise to the top started a decade later, when he had matured as a person and found his groove as a player. Once he was in the world’s elite, 8th and quarter final losses suddenly turned into semi’s, finals and titles. It is not an exaggeration to say that since 2005, he has had a legitimate chance of winning, every tournament he was in.
- St. Wendel, 2006. World Champion, beats Polychronopoulos in the final. 
- Salon de Provence, 2007. European Champion, final v. Caudron. 
- Hurghada, 2008. Runner-up to Daniel Sanchez. 
- Lausanne, 2009. Runner-up to Kasidokostas. 
- St. Wendel, 2010. Runner-up to Jaspers. 
- Porto, 2011. Runner-up to Jaspers. 
- Trabzon, 2011. Winner, beats K.R. Kim in the final. 
- Porto, 2012. World Champion for the second time, final v. S.W. Choi. 
- Viersen, 2012. World Team title with Caudron. 
- Hurghada, 2013. Winner, beats Tasdemir in the final. 
- New York, 2013. Runner-up to Caudron in a strong field. Kozoom-subscribers: here is a video that illustrates well how Merckx approaches the game, and what he’s made of mentally. It’s the semi-final against TB, there is money at stake and the pressure is extremely high. Watch it all, or skip to minute 62, to see a very fine 11 run by TB.
As good as that run is, what happens a few minutes later will leave you speechless. http://www.kozoom.com/en/billiard-carom/video/5338.html
- Viersen, 2013. World Team title with Caudron. 
- Viersen, 2014. World Team title with Caudron.

Let’s not forget the five wins in the Belgian Superprestige, the eight times he won the National title in 3-cushion in Belgium, and his three wins in the tough Christmas invitational in Zundert.
And then of course, there is that world record. Not just SOME record, it may prove to be the toughest one in billiards to ever break, one that could stay in the books longer than Lindsay Lohan in rehab. Here it is: 4 – 9 – 26 – 7 – 0 - 4. Yes, in a league match in Fehrbach, Germany in 2011 against In Won Kang, Eddy Merckx made 50 points in 6 innings. I can’t even write that down without getting shortness of breath. There’s also a 40 in 7 against Coklu, a 40 in 8 against Peter Ceulemans, and 45(!) other matches over 3.000 average. He’s 4th on the all-time list of 3.000-and-over, behind DJ, FC and TB.
I’ve had the privilege of playing EM about two dozen times in my life, and it often ended in the 50 – 33 in 31 range, sometimes it was more like 50 – 17 in 24. One time in his room in Schelle, we played to 40 and after 4 innings, the scoreboard said 23 – 0. The elderly referee politely asked me if I wanted to use the halftime break I was entitled to. That’s a fun memory. I lost that match 40 – 27 in 21 by the way, which always makes it easier to tell the first part of the story.
What time and again impresses me most about Eddy’s game, is that he never takes anything for granted. He has the Jasperian work ethic, and a samurai’s control over his emotions. Each and every shot gets his respect, is thought through, treated as a challenge, a problem worth solving. His style is so different from Caudron’s. Frédéric is friends with the balls, he asks in a nice way, and they always seem happy to please him. Merckx doesn’t ask, he gives orders. And believe me, if Eddy’s cue tells you where to go, that is where you go, end of story. He has one of the most authoritative strokes in the world, and Caudron once said: “He can solve absolutely every problem on the table”.
Study matches by Merckx on video, and you’ll find out when it is legitimate to combine two chances, and when it is a mortal sin. You’ll learn about controlled speed and warp speed, about cue ball-memory, and maybe even about that special weapon he has, the “delayed draw” which he masters like no other top player. You’ll learn how to walk that fine line, with “precision” to your left, and “I’ll take my chances” to your right. If you genuinely look for a role model to emulate, a player whose style you will attempt to copy, EM may be a smarter choice than FC with his inimitable fluency or TB and his maverick brilliance. And while you are at it, you may want to copy Merckx’s manner around the table as well. He never complains, always apologizes for a fluke, behaves like a “mensch”, as they say in Yiddish. Not a flamboyant guy at all, not a colorful character. But an absolute pearl in the crown of 3-cushion, nevertheless.